in usa dolfijnen gezien.

hallo family.

het was vandaag een spectaculaire dag, het ging zo.
we gingen om ongeveer 10 uur opstaan.
we moesten ongeveer een half uurtje rijden, om bij het stadje  Savannah te komen.
we gingen daar namelijk dolfijnen kijken.
we moesten er om kwart over 1 zijn. ( bij jullie kwart over 7)
toen gingen we maar even in de snoep/choco/tofee winkel kijken.
we hadden daar van alles gekregen.
we moesten nu snel naar buiten om de boot niet te missen.
toen nog even 10 min/ 20 min wachten.
daar gingen we eindelijk, met de boot op zoek naar dolfijnen!!!!!
we moesten wel 1 uur wachten + 10 min + 10 min he daar zag ik en vin naar boven komen, yes ik zag er 1.
nog meer en nog meer, heel soms kwam hun lijf ook boven water.
na ongeveer 15 min, zij een man dat hij ze ging proberen te laten springen.
daaar daar kwam er 1 boven water, weer 1.
daarnet kwam er 1 vlak langs ons boven water, het leek wel of hij naar mij lachten.
ahhh, wat jammer we gingen weer terug.

onder weg hebben papa en ik een weddenschap gemaakt.
als ik juf wordt dan gaan we naar Curacao en dan mag ik met dolfijnen zwemmen.
ik was toen helemaal blij, mijn dag kon niet meer stuk.
eindelijk terug,we gingen terug lopen naar de camper, ondertussen een heel lekker ijsje gegeten.
bij de camper aan gekomen, moesten we nog 2 en half uur rijden( aardig lang)
aan gekomen op de camping gingen we pas om 10 uur eten.
nu lekker snel gaan slapen want morgen gaan naar de zon opgang kijken.
daar na naar een zieken huis voor schildpadden
nou ik wens jullie allemaal nog een fijne vakantie.
en tot in Nederland xxxx jazz

Een dolfijne dag

Op onze 17e vakantiedag kwam een stukje droom van Jazz uit, ze zag dolfijnen zwemmen in de zee. Omdat er nog wat te wensen moet overblven is het 2e deel van haar droom dat ze met dolfijnen wil zwemmen. Hiervoor hebben we een 2e familie contract opgemaakt, over ca 10 jaar weten we of dat werkelijkheid wordt(het 1e familie contract lijkt in de kast te blijven).

Terug naar vandaag.
Vanochtend was het gelukkig niet zo heet als gisteren, boven de 40 oC. Vandaag werden we wakker met bewolking, weerbericht gaf 70% kans op onweer en heavy rain's. Om 10:30 vertrokken naar Savannah, een leuk oud stadje, gesticht in 1733 door de Engelsen.
Natuurlijk ff bakkie gedronken bij Starbucks. Middag tempnwas ca 35 oC, maar met zo'n 90% luchtvochtigheid behoorlijk benauwd.

Om 13:30 gingen we aan boord voor onze dolfijnen trip. Het weer leek om te slaan en voor ons begon het te onweren en de regen kwam met bakken naar beneden. "Dont worry" zei de schipper, dit buitje trekt naar het noorden, het regent hier nooit voor zes uur, en de man heeft gelijk gehad, geen druppel gezien. Na ca 1 uur varen over de Savannah rivier kwamen we aan bij de Atlantische Oceaan. Eerst leek het erop dat we ons geld terug zouden krijgen...geen dolfijn te zien. Maar na kwartiertje zoeken zaten we midden in flipper gebied, de een na de ander kwam naar boven. Helaas kwamen ze niet echt dichtbij en ook sprongen ze niet hoog uit het water. Kapitein Iglo gaf zijn boot de sporen en in de golven werden de dolfijnen beetje enthousiaster. Gelukkig hebben we er 1 een sprong zien maken in de hekgolf. Toen Jazz dit zag was haar dag geslaagd. Nu nog even overboord vallen..en gered worden door die flippers.

Na ca 2 uur weer op vaste wal, maar wel met slappe zeebenen.

Vanuit Savannah onderweg naar onze volgende bestemming, een camping op een natuurpark op Jekkyl Island, vlakbij Brunswick in Georgia. Het is nu half negen, het is inmiddels Donker. Ik ga de grill aanzetten en pizza's bakken.

Morgen heel vroeg om zonsopgang op strand te zien, zon op om 06:31.
We zien wel of de kidz mee gaan...en of Lies meegaat.
Ik ga zeker, om die tijd kan je schildpadden op het strand zien.

Wat is het smeltpunt van het menselijk lichaam?

Om negen uur naar buiten en snel weer naar binnen gegaan. Vandaag wordt de warmste dag van het jaar in deze omgeving, men spreekt van 110 - 115 F (dat is 43-46 C!). Om 09:00 was het al ruim boven de 30, trouwens heel de nacht was het bloedheet. Gelukkig heeft de camper airco, deze stond de hele nacht te draaien.

Om half elf weggereden naar Magnolia Plantation. De vriendelijke dame bij ontvangst raad een bezoek af. Het grote plantage huis heeft geen airco en het wordt binnen dan echt te heet. Ook de rondleiding over de plantage raad ze af. Helaas, maar dan maar iets anders doen. We gaan een strand opzoeken onderweg naar Savannah, het doel voor vandaag. Maar onderweg blijkt dat we liever in de camper blijven vandaag, buiten is echt onaangenaam. Naar oude kustdorpje Beafort gereden, dit vol met koloniale huizen, hele mooie maar ook  veel bouwvallen. Ook hier geen interesse om eruit tegaan, binnen in camper is het aangenaam.


Onderweg bij lokaal tentje heerlijk bakkie gedaan met appeltaart en Fritter, een soort oliebolappelflapdonut-heerlijk. En de meisjes even uitbuiken op de veranda.

Strand is ook geen optie, daar brand je weg, bovendien zitten er nogal wat zeekrokodillen in deze omgeving. Dan op weg naar Savannah, een beetje shoppen, niets kopen maar wel de heerlijk koele winkels in.
Buiten zweet je wel maar je voelt het niet, het is zo heet dat het direct verdampt.

In de monding van de rivier Savannah kan je met een bootje tot op de Atlantische Oceaan, je ziet dan div soorten rivier dolfijnen en misschien wel kroko's. Helaas zit alles vol voor vandaag, dus gaan we morgen om 13:30.
Omdat we na ontbijt van 2 crackers niets meer gegeten hebben krijgen we om 17:00 een hongerklap en zitten we met goede Nederlandse gewoonte om 17:30 aan een warme maaltijd. Hiena nog even over de rivierboulevard van Savannah gelopen.


Hierna camping opzoeken waar we om 19:59 aankomen...het zwembad gaat om 20:00 dicht, helaas.

Morgen dolfijnen kijken, voor Jazz komt er een droom uit........

Geen levende mus in Charleston gezien

Niet zo gek als deze massaal dood van het dak gevallen zijn.

De temperatuur was rond de middag opgelopen tot ca 100 F, volgens mij de warmste dag tot nu toe.
Eerst tijdje rondgereden op RV te parkeren, voldoende plekken maar niet voor ons campertje. Lies en Vito visitorcenter ingegaan en op hun aanwijzing naar speciale RV  plek in centrum. Helaas blijkt onze iets hoger dan gemiddeld en paste het niet. Weer rondgereden en uiteindelijk neergezet inhaven bij Aquarium van Charleston.

In downtown Charleston rondgelopen maar dat was niet echt prettig.
.

Downtown bestaat uit veel houten huizen, allemaal met een mooie veranda en nog meer kerken. Eigenlijk te weinig van gezien maar dat ging niet met zoveel zweet in je ogen. Niets gekocht maar toch waren het geweldige winkels...allemaal met prima kwaliteit airconditioning.

Begin middag waren we het zat en gingen naar de volgende bestemming "Patriots Point" met een oud vliegdekschip en onderzeer als attracties. De eerste "USS Yorktown" is gezonken tijdens de slag om Midway in 1942. Dit schip is in de vaart gekomen in "43 en heeft dezelfde naam gekregen. Het 270 meter lange schip is in 1970 met pensioen gegaan en ligt sindsdien in de haven van Charleston.

Je weet dat zo'n schip groot is, maar tijdens bezoek toch wel overdonderd door de grootte. Tijdens actieve dienst werkten en leefden er zo'n 2700 mensen aan boord en was er plek voor zo'n 70 vliegtuigen.
We hebben een aantal verdiepingengezien, maar zijn maar niet tot de machinekamer afgedaald, deze is 7 verdiepingen onder het dek, en de ene roltrap aan boord werkte niet.

Naast de Yorktown ligt een onderzeer, ook hierin zijn we geweest. Petje af voor de mannen die daar dienst 

hebben gedaan, ik zou gek worden. Naast dat je opgesloten zit, is er nergens ruimte voor.

De onderzeebootdienst is vast alleen maar voor dwergen.....en voor torpedemakers.

Hierna op weg naar weer een volgende camping, we staan vlak buiten Charleston op Oak Plantation RV Camp, ca.10 miles van Magnolia Plantation & Gardens, ons doel voor morgen ochtend.

Bomen, Bossen en Meren - het lijkt Zweden wel

Vandaag de staat Georgia van West naar Oost doorgereden. Deze is 4 keer zo groot als Nederland en telt de helft van het aantal inwoners, met zo'n 70% in de metropool Atlanta, 29% in paar andere steden en de rest woont ergens op het platteland. Laten wij nou vandaag over het platteland gereden  zijn. Platteland betekend mn bossen. Veel mini-dorpjes, met ook regelmatig verlaten huisjes. In de mini-dorpjes nauwelijks inwoners gezien, zo af en toe verdwaalde trucker maar het leek wel of alle kidz op schoolkamp waren. Toch mochten we in ieder dorpje niet harder dan 30. Het bord "Pas op voor de hond" kreeg weer een andere betekenis.

Toen we stukje wilden afsnijden kwamen we midden in een reusachtig bos uit. Een volledig verlaten weg, wel af en toe een postbus maar geen huis te zien. Dit ging kilometers zo door. Lies en ik keken elkaar aan maar durfden geen van 2 de uitspraak te doen. Pas op de camping was t van, dacht jij ook "als we maar geen pech krijgen".

Na een lange dag aangekomen in Ladson, vlakbij het historische Charleston.
Opnieuw voor de geschiedenis fans, in Charleston begon de Amerikaanse burgeroorlog. Om Fort Sumter, een door de Union(Noorden) bezette lokatie op grondgebied Conferderatie(Zuiden), een fort op een eilandje in de haven van Charleston, werd op 12 april 1861 als eerste gevochten.

Morgen gaan we naar Charleston, in de voetsporen van Scarlett O'Hara.
Nu eerst de BBQ aansteken.

Atlanta en er voorbij

Vanochtend weer netjes op tijd weg, ca 10:15, voor de rit naar Atlanta, zo'n 3 uur rijden. Na de gebruikelijke benzine/koffie stop stuk, over Interstate 75 zuid richting Atlanta. Zo'n 30 km voor Atlanta werd het drukker(zelfs op zondagmiddag, wat moet dat op maandag ochtend zijn?) en werden het 5 of 6 rijbanen. Toch gemakkelijk onze weg gevonden naar hartje Atlanta, we wilden naar het CocaCola museum en misschien naar CNN. AL snel parkeerplekje gevonden in straatje vlakbij maar toch weer weggegaan, camper opengebroken terugvinden lijkt me niet zo leuk, en maar te zwijgen van geen camper terugvinden. Even later plekje op bewaakt parkeer terrein. Hierna naar de World of CocaCola.

In 1890 of zoiets is recept uitgevonden door lokale apotheker, het hoofdkantoor is altijd in Atlanta gebleven.
Eerst paar voorstellingen en aantal internationale commercials, daarna museum en proeverij van alle producten van The Coca Cola Company. Aantal bekende prima smaken maar ook aantal drankjes die ze vooral aan de andere kant van de wereld moeten blijven schenken.
Hierna ging je voor de uitgang natuurlijk door de winkel.

Zoals iedere dag waren ontbijt en lunch overgeslagen en om ca 15:30 gingen we weer van onze bekende graad. In de lokale Subway heerlijk broodje gegeten en door het prachtige Olympische park,
 Jazz nog even douche gekregen van de Olympische bedriegertjes.


Dan weer terug naar de camper en over de I-20 op weg richting Augusta.
Helaas op deze weg weinig campings dus proberen we het bij een State Park. Ca 7 miles de weg af door oude dorpjes waar tijd heeft stil gestaan en door enorm bos. Aangekomen bij State Park is er niet een echte camping, wel kunnen we in het bos gaan staan.....Helaas was ons heldenboekje vandaag net leeg en zijn we weer op weg gegaan. Na half uurtje aangekomen op onze boerderij camping van vannacht.

Wet Wet Wild

Pas om half tien opgestaan, hierna wort tempo bepaald door Vito, dus pas om 11 uur weggereden.

Eerst op zoek naar bank, out of cash is nooit prettig. Ook bij de 3e bank geen succes, dan maar naar supermarkt, hier wel een ATM machine, goed voor bijna gratis geld.

Hierna kaartjes geboekt bij een van de vele bedrijfjes welke banden verhuren waarmee je de rivier opgaat. Camper neergezet, brunch (we eten maar 2 keer per dag en we worden maar niet slanker!), en met busje weggebracht naar plek paar mile rivier opwaards. Rivier komt zo uit de bergen, in het begin leek het wel ijswater. Nog ff voor 5 euro 2 zonnebrillen gekocht voor op t water, en we zijn ze niet eens kwijtgeraakt.

Een leuke tocht gemaakt, met soms leuke stroomvernellingen, soms net iets te langzaam, maar super relaxing. Tocht duurde ca 1,5 uur, het laatste stuk hebben Vito en Jazz meer naast de band gelegen dan erop.

Na de tocht niet verder de Smokey's ingegaan maar eromheen. Eerst tijdje op prachtige bergweg, na uurtje bochtjes draaien een Wal-Markt ingegaan. Een mega grote supermarkt waar ze alles verkopen, zeg maar Appie, Blokker, Gamma, Makro, Halfords, Hans Anders, Kwantum bij elkaar en dan een mega vestiging.

Van 16:30-18:30 nog 2 uurtjes gereden over de interstate 75 richting Atlanta. Nu op KOA camping Chattanooga North. Morgen naar Atlanta, ff in de voetsporen van Ron Zwerver ons absolute sporthoogtepunt van de vorige eeuw opnieuw beleven. De 4e augustus 1996 staat nog steeds op mijn netvlies gebrand.

Middle of NowhereMall

Wat een dagje basic natuur moest worden is door slecht weer anders afgelopen.
Omdat een paar tassen meer zeggen dan duizend woorden...

Another 245 miles to go

Vandaag lange rit gemaakt en aangekomen in Kingsport Tenessee, dat is dan de 6e staat van de USA welke we dit jaar bezoeken, na New York, New Jersey, Pennsylvania, Maryland en Virginia. We komen nog in Georgia, South Carolina en Florida.

Lange rit dus over Interstate 81, maar ook stuk binnendoor over de 100 en 42. Dan kom je al snel weer in niemandsland, af en toe huisjes, af en toe mini-dorpje, maar verder veel natuur. Zoals al de hele reis, niet zo spectaculair als in West, maar wel veel groener.

Vito en Jazz  na bbq eindelijk de doos marshmellows geopend en gegeten, voor ca $1 per stuk waren ze heerlijk...


Morgen naar de Smokey Mountains.

Skyline Drive

Na 7 Big City dagen en een dagje cultuur was het tijd voor het eerste dagje natuur. Vanochtend om 11:00 vertrokken van de Yogi Bear camping, beetje laat maar ook beetje laat opgestaan door onrust van onweer vannacht.

Na 15 minuten bij de gate van Shenandoah National Park, hier parkpas gekocht voor toegoang tot oa Skyline drive.
Dit nationale park is aangelegd tijdens de recessie in de jaren 1933-1942 en was initiatief van president. Een prachtige rit gemaakt door de ontwakende bossen, de wolken hingen laag over het park zodat het leek of de bossen ademden.
Na 1286 bochtjes draaien met 25-30 miles/huur(ca 40-50 km/h) aangekomen bij het visitor center. Lies kocht een kalender en betaalde zo'n goede prijs dat ze er ook een gratis kreeg! Jazz kocht knuffelbeertje en pen. En Vito...die kocht doos met marshmellows, met alles erop en eraan. Had alleen niet naar de prijs gekeken en moet $16 betalen voor paar snoepies op een stokkie.Wat zal hij smullen! Hij heeft een deal met Jazz gemaakt, ze mag er een paar overnemen tegen vriendenprijs....

Park was dus prachtig, maar kan helaas niet tippen aan de parken in West USA. Maar goed, we krijgen later deze week nog de Smokey Mountains, ben benieuwd.

Hierna onderweg over Interstate 81 South richting Gerorgia/Tennessee. Bedoeling was camping in Roanoke maar door fors onweer(met wel prachtige flitsen, veel spectaculairder dan in  Nederland) en veel regen, tijdje gestopt ivm slecht zicht en Koa camping gevonden in Natural Bridge. Weer is opgeknapt, rommelt nog op achtergrond, temperatuur is prima. Pizza besteld, kidz in de gamehal, Lies weggedoken in spannend boek. Honger, tot morgen.

Een dagje rustig aan

Dinsdag 5 juli
Alsof het er nooit van zou komen deze vakantie, een dagje rustig aan!

Vanochtend beetje uitgeslapen, om 11:00 op pad naar Manasses National Battlefield, een memorial van de Amerikaanse Burgeroorlog. Hier werd in juli 1861 de eerste veldslag uitgevochten tussen de Union(Noorden) en de Conference(Zuiden). De anekdote is dat de Noordelijken vanuit Washington op weg gingen om de Zuidelijken ff te verslaan. Met 30.000 man, nauwelijks getraind en in hun kielzog de lokale bevolking welke dacht op picknick te gaan, een mooi schouwspel te zien vanuit de heuvels en voor t donker weer thuis. In werkelijk ging het iets anders, na een dag strijd lagen er een paar duizend doden in de heuvels van Virginia. Het begin van 4 jaar burgeroorlog met 600.000 Amerikaanse slachtoffers.

Overhoring van geschiedenisles 1 later deze week.

Hierna op naar de volgende camping, in de buurt van Lurray(VA). Omdat andere camping leuker leek uiteindelijk terecht gekomen op Yogi Bear. Toen we aankwamen lag Jazz heerlijk te slapen, maar toen we deur van camper opendeden en Jazz de super-glijbaan zag, was ze in en klap wakker.
Omkleden, rennen en glijden.

Van al dat glijden krijg je wel snel trek, gelukkig staat er geen bord "Verboden te Voederen".

TREK?

DC, the place to BE

Independence Day, 4 juli 2011 in Washington.

Wat voor wel meer zaken geldt, geldt zeker voor het circus Independence Day "You like it or You hate it".
Een extreme hoeveelheid patriotisme komt naar boven bij de Yanks. Maar laten wij Nederlanders niet teveel commentaar geven. Als buitenlanders op koninginnedag in Amsterdam is weten ze ook niet wat ze zien met al die idioten uitgedost in oranje. Maar goed, wij zijn in Washington en zien overal de nationale vlag. Veel minder mensen in US kleding dan Oranje 30 april, maar wel veel dieper geworteld nationaal gevoel. Mooi om mee te maken. Wel heeft nagenoeg iedereen een of andere nationale uiting, petten, vlag om nek, tshirts, tassen, etc.
Natuurlijk moest ik ook aan dit circus meedoen.

Eerst 2 uur gekeken naar de parade, een feest voor iedereen die mee mag doen (ze komen uit alle staten van de USA) en voor het publiek.

Toen er militairen voorbij kwamen die het Iwo Jima memorial vertegenwoordigden, gesprek gehad met dame naast me, haar opa was een van de militairen die op dat eiland in de Pacific de vlag omhoog gehesen hebben in '44. Wel leuk want Iwo Jima (en wie kent het niet) is een van de belangrijkste Amerikaanse symbolen van WOII.


Toen we de parade zat waren op weg, door de mensen massa, naar oa het Witte huis. Vanzelfsprekend een fotoshoot gedaan.
Hierna eerst wat eten en de voeten rust geven. Ik wilde nog paar dingen zien dus weer op weg, eerst naar het Lincoln memorial, dan het Vietnam monument, het Korea monument en als laatste het WOII monument(helaas konden we daar niet bij ivm het vuurwerk wat daar opgebouwd werd).
Na al deze cultuur shots waren we het helemaal zat, het weer dreigde weer naar onweer, na 7 dagen op max snelheid en wandelen, wordt genieten genoten. Niet gebleven voor het vuurwerk, we steken zelf wel sterretje op.

Oh ja, Washington was erg gastvrij op deze Independence Day, zelfs een kijkje in het Witte Huis en een foto achter het buro van vriend Obama was mogelijk.

Een tropische middag in Washington

Onze Tour USA loopt gelijk met die van de Tour de France.
De eerste etappe was gisteren van New York naar Philadelphia en vandaag etappe 2 van Philadelphia  naar Washington. Het eerste stuk slechtige weg en veel natuur, het 2e stuk een prima weg...en veel chemische industrie, mn rondom Baltimore.
Het laatste deel rondom Wshington was de weg heel goed en geen industrie meer gezien. Het lijkt wel of je in de buurt komt van de mensen die het voor t zeggen hebben.
Om 14:00 op Cherry Hill (net boven Washington) aangekomen.

RV neergezet en direct de bus in op weg naar de metro. Om 15:00 kwamen we metro uit en de temperatuur meter stond op 100(gelukkig Fahrenheid, maar vies warm). Maar ja, je bent maar 1 keer in The Capitol City,dus snel op weg (oh nee, eerst bakkie bij Starbucks). We waren midden in centrum uit de metro gekomen op Pennselvania avenue. Oversteken en we zaten op de Mall. Als eerste op weg naar het Capitol. Daar was het al aardig druk ivm feest van 4 juli.
Bij het Capitol zag het zwart van beveiliging, toch nog op de trappen van t Capitol gestaan.

 Het was zo vreselijk warm dat we naar het Air & Space museum gegaan zijn.Ook hier werd je weer gek van beveiliging, maar was heerlijk koel, wat naar paar minuten overging in vreselijk koud. De Yanks weten wat smijten met energie is ! Museum was top, veel vliegtuigen uit 1900-1910, waaronder die van de Wright brothers.

Om ca 19:00 stonden we buiten en twijfelden wat we gingen doen ivm naderend onweer. De keuze werd, gelukkig maar teruggaan en morgen verder, want vlak voor de Metro barste het noodweer los. En niet alleen noodweer maar ook beetje paniek, iedereen rennen maar voor de meesten was dit te laat. WIj waren nog aardig droog over.
Hierna weer met de metro en taxi(met gestoorde chauffeur uit Israel) terug naar Cherry Hill.

Altijd meer en groter

Een mens is nooit echt tevreden...was drie jaar geleden een camper van acht meter heel groot en van negen mter reusachtig, vandaag is dit achterhaalt. Een beetje camper moet toch wel zo'n 10 meter zijn. Lies ging half in de stress toen ze de camper zag staan "vraag nou een maatje kleiner"...ik niet, de neus is net zo groot, de rest zie ik niet als ik rij, een prima maatje voor de komende weken(alleen bij het tankstation zijn we geen vrienden).

Helaas moesten we heel lang wachten voor we camper meekregen, eindelijk om 13:00 vertrokken uit Tappan. Toen de weg zoeken richting zuiden. Makkelijk was dat niet omdat in deze regio veel snelwegen alleen voor personenauto's zijn. Onze TomTom dame hebben we aantal tanden uit dr bek geslagen, gek werden we van dit Nederlands kwaliteitsproduct.
Vanzelfsprekend zaten wij na vijf minuten al op zo'n Parkway. Dan zo snel mogelijk eraf en hopen dat we niet gezien werden door de altid vriendlijke Amerikaanse oom agent. Deze DomDom streek koste we een uur omrijden.

Na fors boodscappen gedaan te hebben bij de lokale Tappannees, op weg naar Philadelphia. Gelukkig konden we onderweg nog afscheid nemen van Manhattan.

Om 19:30 aangekomen op camping Timberland in Clarksboro,NJ.
Is er een zwembad was de belangrijkste vraag? Gelukkig wel!

Koffers uitpakken, Campenhout inrichten en wat blijkt, er is zoveel ruimte dat we kastjes over hebben. Moet niet gekker worden.

Central Park

Vrijdag 1 Juli
Zoals alle dagen vroeg op, zelfs Vito begint eraan te wennen.
Hand opsteken aan de kant van de weg en eTaxi genomen naar 7th avenue/56 street. Onderweg een grote chaos, sommige stukken kan je beter en sneller lopen, een grote rij gele taxi's, trucks en af en toe andere auto. Fietsers crossen van links naar rechts tussen de rijen door, ze zullen wel goed zijn voorzien van airbags. Eerst Starbucks! Fietsen gehuurd tot loop middag, eerst stukje lopen met fiets, veel te gevaarlijk om in verkeer te fietsen. Central Park begint vlak maar wordt al snel heuvelachtig.
Paar keer gestopt voor foto shoot en bij een honkbal klas. Jongens van 10-15, en gooien dat ze kunnnen!
Helemaal om Central Park heen en terug aan de west kant, hier paar flinke cols te pakken.
Bij Sheep Medow heerlijk broodje gegeten en op de grote zonneweide(van de films) gelegen. Net als inde film werd er met frisbee's gespeeld.
Als laatste de grote fontein van Home Alone gezocht en gevonden, alleen t duiven vrouwtje niet gezien. Nog wel Ff hard KEVIN geroepen.

Smiddag naar American museum of Natural History, hier was de film À Night in The Museum opgenomen. Vooral de Dinosaurus tentoonstelling was geweldig.
Na paar uurtjes waren we t zat, Er is veel te veel te zien.
De taxi terug naar Low Eastwood Side is wat lastig , geen taxi wil daar heen. Dan maar eerst langs Central Park lopen, dan wel taxi op weg naar eerst de grote Adidas winkel. Vito scoort weer(dat leer je zeker op op die sport opleiding?) en ook Jazz weet de weg naar de kassa te vinden.

Helaas horen we dat de camper morgen pas wat later klaar staat, dus beetje uitslapen morgen.